earthsoldier

پريشانی های يک سرباز ۸

ریشه مشترک ماجرای سیوند با فیلم 300

 

کمتر کسی است که این روزها درباره سد سیوند و فیلم 300 نشنیده باشد. فکر می کنم فیلم سیصد تا حدود زیادی زاده همان تفکری باشد که طرح احداث سد سیوند را بدون در نظر گرفتن عواقب آن ارائه می دهد.

با کمی تامل در روند فعالیت های فرهنگی، عمرانی و ... پس از انقلاب، شاید با من هم عقیده شوید.

1- به فیلم های ساخت داخل دقت کنید. معمولا شخصیت های خوب و یا قهرمان داستان اسامی اسلامی دارند (مانند محمد، حسین، رضا و...) اما اغلب شخصیت های منفی (Bad man) یا شخصیت های احمق و ساده لوح داستان ها اسمهای اصیل ایرانی دارند (مثل خشایار مستوفی در زیر آسمان شهر، اشکان در سریال ترش و شیرین، هژیرها در این چند نفر، کیانوش و فرهاد در شب های برره، جمشید در باغ مظفر، گشتاسب در کوچه اقاقیا ...)

2- ماجرای میدان نقش جهان که یادتان هست. ماجرایی که هنوز هم تمام نشده. یک برج در حال ساخت به نام آسمان نما حریم هوایی این میدان تاریخی را شکست. یونسکو هشدار دد در صورتی که ارتفاع برج کم نشود، میدان نقش جهان که بزرگترین میدان جهان می باشد، را از لیست آثار جهانی خط خواهد زد. جالب تر از همه اینجا بود که سهامداران این برج از بخش خصوصی نبودند. عمده سهام این برج به شهرداری اصفهان تعلق داشت! میدان نقش جهان نمونه ای است از آثار تاریخی دوران اسلامی و نه دوران پیش از اسلام.

3- در نشستهای بین المللی دولتهای پس از انقلاب، همیشه از فرهنگ و تمدن ایرانی یاد می شود. اما دولتمردان ما، دوران پس از اسلام را همیشه به عنوان تاریخ غنی ایرانی یاد می کنند. این تنها شامل یک دولت نمی شود. تمامی دولتهای پس از انقلاب این رویه را پیش گرفته اند.

4- همکاری های دولت جمهوری اسلامی با روسیه نیز گواهی دیگر است. همه ما می دانیم که در برگ برگ تاریخ معاصر و پیش از آن، هیچگاه روسیه از سر دوستی با ما وارد مذاکره و همکاری نشده است و همیشه در جایی هم منافع خود را برده و هم باعث ضعف بیشتر ما شده است. همه می دانیم و گفتن ندارد: عهدنامه ترکمانچای، عهدنامه گلستان، گرفتن حق کاپیتولاسیون، زمین گیر کردن صنایع کوچک (مانند ساخت سماور) و در دوران معاصر فروش تسلیحات و حمایت آشکار از دولت صدام حسین، کلاهبراری های کلان از دولت ایران به بهانه ساخت نیروگاه هسته و... با این همه کدام حکومت را در جهان سراغ دارید که روشی مشابه روش جمهوری اسلامی پیش گرفته باشد. آیا بازهم می توان گفت که تاریخ برای این دولت ارزش دارد.

5- ایران کشوری است که می توان آن را از خیلی جهات در جهان تک خواند. جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که سران آن شعار "مرگ بر ملی گرا" سر می دهند! متاسفانه خیلی ها هم از همین ملت این شعار را تکرار می کنند! بدون اینکه بدانند معنی این شعار یعنی "مرگ بر حامی من"

6- اگر قرار باشد تا کلیه آثار باستانی کشف شده در خاک ایران را از سراسر جهان جمع آوری کنیم، حداقل می توانیم یک تخت جمشید دیگر بسازیم! اغلب این آثار پس از انقلاب از ایران خارج شده است.

7- از صبح علی الطلوع تا صبح علی الطلوع فردا! (همان شبانه روزی) درباره قرآن، پیامبر، ائمه، علوم دینی و... در رادیو تلویزیون صحبت می شود، اما آیا فقط 1% همین زمان به تاریخ ایران باستان پرداخته می شود؟ خدای نکرده قصد بی اهمیت جلوه دادن دین را ندارم. خود من یک مسلمان هستم و برای مقدسات دین، اهمت ویژه ای قائلم ولی معتقدم، کسی که اعتدال در امور و علی الخصوص مسایل دینی و عقیدتی را رعایت نکند، مومن نیست. چرا که در تمامی دوران، اعتدال در امور از جانب معصومان و بزرگان دین توصیه شده. اهمیت به ملیت و وطن نیز اهمیت زیادی در دین ما دارد. تا جای که کشته شده در راه وطن، شهید محسوب می گردد.

یکبار دیگر فیلم "به نام پدر" ساخته ابراهیم حاتم کیا را ببینید. در ابتدای فیلم چه اتفاقی می افتد؟ پای دختری دانشجو، در جریان یک حفاری باستان شناسی روی مین می رود. این سکانس، معنی بسیار بلندی دارد. به تعبیر من، این معنی را می تواند داشته باشد که پافشاری بر روی ارزش ها (ادامه دادن جنگ یا دفاع/ فرقی نمی کند) مانع از شناخت گذشته (آسیب دیدن دختر) و رسیدن به آینده ای روشن (قطع شدن پای دختر) می شود.

اما دولت ما همیشه با افراط و تفریط در مسایل عمل کرده است و این اتفاقی است که معمولاً در کشورهای کمونیست و نظام های ارزشی می افتد. در این کشورهاست که همه چیز به بهانه اعتلای ارزشها رنگ می بازد؛ حتی انسانیت. در اینجاست که تحریف تاریخ و بی اهمیت نشان دادن آن به بهانه دین، واجب می گردد. افکار گزینش می شود. تظاهر و دورویی بیداد می کند و "خود" بودن تقریباً محال میشود.

حالا سوال اینجاست که آیا تحریف تاریخ مملکتی که حکومت آن هیچ ارزشی برای گذشته قائل نیست، کار مشکلی است؟ وقتی حکومتی با اشراف کامل به عواقب کاری که انجام می دهد و با وجود مخالفت های بسیار داخلی و خارجی، بازهم بر اشتباه خود پافشاری می کند، چه انتظاری می توان از بقیه داشت؟

تحریف تاریخ در عصر حاضر، بسیار ساده است. با ساخت یک فیلم، یک سایت اینترنتی، یک بازی رایانه ای و... آنچنان سهل و آسان می توان افکار عمومی را تغییر داد که حتی با گذشت کمتر از یک دهه، اصل واقعه در کتب تاریخی تغییر کند.

ریشه این تحریف را هم نباید خارج از این آب و خاک جستجو کرد. از ماست که بر ماست. این یک اصل است. حتی عدم نشان دادن واکنش  مناسب از طرف حکومت نیز زمینه ساز تحریف های بعدی است. آرام آرام باید منتظر این باشیم که واقعیات مبرهن تاریخ را تحریف شده و جانب دارانه ببینیم و باور کنیم.

باید کاری کرد...

 

پاورقی:

البته مقصر اصلی در ماجرای سد سیوند، دولت خاتمی است. چرا که دولت فعلی دنباله روی طرحی است که در دولت گذشته به تصویب رسیده و تا حدود زیادی اجرا شده است. چیزی که در دولت احمدی نژاد قابل انتقاد است، پافشاری وی بر این ماجراست. پس از دوستان طرفدار جریانات دوم خرداد خواهش می کنم کمی منطقی تر از دولت گذشته طرفداری و از دولت جدید انتقاد کنند.

 

 

یک مناسبت:

 

امروز مصادف است با هفتاد و یکمین سالگرد تولد "نادر ابراهیمی"

"آتش بدون دود" را که یک رمان هفت جلدی است، حتماً بخوانید.

آقای ابراهیمی تولدتان مبارک! برای سلامتی تان دعا می کنیم.

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ٢٩ فروردین ،۱۳۸٦ - سرباز زمين